Writers Pouch

In a world ruled by a few barons, there is growing discontent amongst the educated youngsters who cannot help but see that everything is, more or less, actively designed to enhance mindless consumption. It tells the story of a youngster who feels more alienated from the society she lives in than ever before. Even when the modern world is offering more and more every day.

For five years, Siri’s marriage has been a quiet battlefield. Her husband belittles, controls, cheats, and turns every day into something smaller, harsher. Then one evening, she comes home to a stranger wearing her husband’s face. He is silent. He cooks dinner. He smiles without a sneer. The violence she learned to brace for is gone, replaced by a calm so steady it feels like a warning. When the truth surfaces, Siri must confront a terrible question.

कर्मपथ पर चलने वाले व्यक्ति के आत्मसंघर्ष, तिरस्कार और आत्ममंथन को अभिव्यक्त करती हुई ये कविता है “कर्मपथ”। अपनों की चुनौती, व्यंग्य और संदेह के बीच आत्मनिर्माण का संकल्प लेता हुआ कवि क्या कहना चाहता है? पढ़िए इस कविता में! यह रचना साहस, निरंतर प्रयास और निर्णायक संघर्ष की प्रेरक घोषणा है।

రెండేళ్ల అనుభవం ఉన్న జర్నలిస్ట్ వేదకు, తన ఎడిటర్ నుంచి ఒక సాధారణ అసైన్‌మెంట్ వస్తుంది. తీరంలో నాట్యం చేసే ఓ అమ్మాయి కథను కవర్ చేయమని. అది మరో ‘పఫ్ పీస్’ అనుకొని వెళ్లిన వేద, ఆ నర్తకిని కలిసిన తర్వాత ఆమె ముందుగా ఊహించినదానికంటే ఆ అమ్మాయిలో అపారమైన ప్రతిభ, లోతైన కథ ఉందని గ్రహిస్తుంది. క్షణకాలం వేద నిజాన్ని రాయాలనుకుంటుంది… కానీ ఆ నిజం అందరికీ నచ్చేది కాదని, అసలు అమ్ముడే పోదని గ్రహించి వెనక్కి తగ్గిపోతుంది. ఇంతకీ ఆ నిజం ఏంటి?

When Suresh returns early from his Christmas vacation, he finds his apartment empty, filthy and unsettling. Before the night passes, he hears a sinister creature calling him out in a familiar voice. Suresh faces a chilling truth no one could have imagined. What lurks in the darkness, and why is no one answering his calls for help?

అపర్ణ రంగు మూలంగా ఎన్నో వివక్షలకు గురైంది. గుసగుసలు, వెక్కిరింపులు, “ఎలా తెల్లగా అవ్వాలి” అన్న ఉచిత సలహాలు, తక్కువ చేసి మాట్లాడే తోటి వారు, అన్నింటిని తాను సహించింది. “సమాజం ఇలాగే ఉంటుంది” అని సర్దుకుపోయింది. కానీ ఒక రోజు… పరులు మాత్రమే కాదు, తనకు అత్యంత చేరువైన వారు కూడా అదే దృష్టితో ఉన్నారని తెలిసినప్పుడు, అపర్ణ ఎలా స్పందించింది? ఆ సంఘటనని తను ఏ రకంగా స్వీకరించింది?